სიცოცხლეს ტირილით ვეგებებით

სიცოცხლეს  ტირილით ვეგებებით
ვიბადებით  ტირილით ,თვალს ვახელთ და იმ ცხოვრებას ვეჯახებით,
რომელთანაც განუწყვეტლივ უნდა ვიბრძოლოთ ან ვიმეგობროთ…
ვალი ავიღოთ და აღარ დავაბრუნოთ,მეგობარი ვუწოდოთ და მივატოვოთ….
შევიყვაროთ და მერე შევიძულოთ,მოვინდოთ და ვუღალატოთ,
უპოვარი არ დავაპუროთ,მათხოვარს თვალი ავარიდოთ,
გამოწვდილ ხელისგულებს სითბო დავუნანოთ,
პატიება გვთხოვონ და არ ვაპატიოთ შენდობის კვირას….
სინანულს კარი ჩავუკეტოთე კლესიაში კი სანთელი დავანთოთ
და ჩვენს უღმერთოების პატიება ვთხოვოთ ღმერთს …მერე კი…
მერე ისევ შევცოდოთ რამეთუ “უფალი მოწყალეა”,
ხშირად დაუნანებლად ვარიგებთ სითბოსდა ტკივილს ვიღებთ….
გაბზარული კი ვერ თუ არ მთელდება,
მდორე ნაბიჯებით მივყვებით ბილიკს უსასრულობისაკენ…
ცხოვრება კი თავისი ცივი და მკაცრი ხელით ხშირად ჩანასახშივე სპობს
და ვეღარ გვაპურებს იმედით…ჰო…
ასეთია ჩვენი ცხოვრება -მტკივნეული და ტკბილი…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s