ლამაზი დღეა თითქოს ყველა ბედნიერია,

გავალ უბანში, ჩამოვჯდები, ხალხიც ბევრია,

“დღეს მე ვკისრულობ” დავიძახებ და

ბირჟას დავშლი

მერე მახლობლად რესტორანში დიდ

სუფრას გავშლი

ვერვინ მიხვდება მიზეზს ჩემი

ხელგაშლილობის,

ზოგს დარდის ბრალი ეგონება ზოგს

შეშლიობის,

ბოლოს ავიღებ განსხვავებულს მოვითხოვ

სიტყვას:

“იუბილარის სადღეგრძელო მინდა რომ

ითქვას”…

ყველას სახეზე გაოცება დაეტყო თითქოს,

ვერაფერს მიხვდნენ ვერც ბედავენ რომ

შემეკითხონ,

მომშტერებია დაბნეულად მე ბევრი თვალი,

მათი მზერიდან ვხვდები “ნაღდად ვგონივარ

მთვრალი”

მე კი ვაგრძელებ :

მას ერთი წლის წინ ამავე დღეს მოვხვიე

ხელი,

დღეს დაიბადე მშვენიერო აბა რას ელი?

რასაც ინატრებ მას გაჩუქებ არ მიჭირს

ფული,

მან კი ღიმილით ჩამჩურჩულა,,, მაჩუქე

გული…

მე ვადღეგრძელებ ვინც ამ წუთში ჩემგან

შორს არის,

თან ჩემი ჰქვია ამავედროს ჩემი არ არის ,

ვისი ნებითაც დღეს ჩემს მკერდში გული არ

არის

და მაინც ჩემთვის მასზე კარგი არავინ

არის…

ცოტა ხნის შემდეგ მე ავდგები და გარეთ

გავალ,

ვიყიდი ვარდებს, 21 ცალს ისევ ნამიანს,

ნაცნობ აღმართზე სიბნელეში ნელ-ნელა

ავალ

და მივადგები ამ გზის ბოლოს, ღობეს

ჟანგიანს..

კარებს გავეღებ თვალს მოვავლებ სულ

ბალახია,

იმ ადგილს ვეძებ სადაც ჩემი გული მარხია,

და გავჩერდები ნაძვის ძირში მე ერთ

საფლავთან,

ვარდებს დავაწყობ ჩამოვჯდები საფლავის

ქვასთან…

ხომ არ გეგონა დამავიწყდი ჩემო სიცოცხლე

ეჰ… რა უზომოდ მენატრები ნეტა იცოდე,

დაბადებისდღის მოსალოცად ამოგიარე,

გადაგიხადე… და იმიტომ დავიგვიანე…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s